ATTICANEWS.GR

Member Area
Απόψεις
Τέταρτο (πέμπτο) μνημόνιο ante portas! ...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
News - Απόψεις
Τετάρτη, 18 Ιανουάριος 2017 10:48

Τέταρτο (πέμπτο) μνημόνιο ante portas!

...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
 

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση πανηγυρίζει τις ήττες της. Για να το πράξει αυτό είναι, κάθε φορά, υποχρεωμένη να παίρνει διαζύγιο από την πραγματικότητα και από τη στοιχειώδη πολιτική ανάλυση.

Ακόμη και η πιο δυσάρεστη είδηση παρουσιάζεται από την κυβερνητική προπαγάνδα ως… χαρμόσυνο γεγονός!

Πρόσφατο παράδειγμα η συνέντευξη του κ. Σόιμπλε στην γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, όπου είπε πως «σε περίπτωση που το Ταμείο αποχωρήσει, τότε οι Ευρωπαίοι ενδέχεται να καταλήξουν σε μια δική τους λύση εντός του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, όπως είχαμε προτείνει ήδη στην αρχή της ελληνικής κρίσης, η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ και εγώ. Σε αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει οι Ευρωπαίοι να επιβάλουν όσα συμφωνήθηκαν σαφώς πιο αποτελεσματικά».

Η δήλωση είναι σαφής και προδιαγράφει μια σαφώς αρνητική προοπτική για μας, καθώς δεν είναι δυνατόν ο Σόιμπλε, που διερρήγνυε τα ιμάτιά του για την παρουσία του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, να άλλαξε ξαφνικά γνώμη.

Ακόμη και ένα μικρό παιδί θα καταλάβαινε πως ο Σόιμπλε επιδιώκει να πιέσει το ΔΝΤ, δηλώνοντας ότι ο ρόλος του θα μπορούσε να ανατεθεί στον ESM, καθώς όλοι (πλην ΣΥΡΙΖΑ) γνωρίζουν πως το ΔΝΤ δεν θέλει να αποχωρήσει με ανώμαλο τρόπο, γεγονός που θα αποτελούσε δυσφήμηση του παγκόσμιου ρόλου του.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο εκπρόσωπος του Ταμείου Τζέρι Ράις, μια μέρα πριν γίνει γνωστή η «αλλαγή στάσης» του Σόιμπλε, δήλωσε πως παραμένει ακόμη εφικτή και σήμερα παρόλες τις καθυστερήσεις η χρηματοδοτική συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα, μετά από την πρόσκληση που του απηύθυνε η ελληνική κυβέρνηση (για να μην ξεχνιόμαστε).

Μάλιστα, σχετικά με το χρόνο ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μεσοπρόθεσμα πιεστικές και επείγουσες χρηματοδοτικές ανάγκες και επομένως για το λόγο αυτό δεν έχει τεθεί κάποια προθεσμία για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Τι στ’ αλήθεια συμβαίνει; Είναι προφανές ότι παίζουν μαζί μας το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι: Όταν το ΔΝΤ λέει ότι θα φύγει, οι Ευρωπαίοι το τραβάνε από το μανίκι να μείνει. Και όταν λέει πως θα μείνει, οι Ευρωπαίοι του λένε πως ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα.

Ο Σόιμπλε γνωρίζει πως δεν μπορεί να πάει στο γερμανικό κοινοβούλιο (και πάντως όχι πριν από τις γερμανικές εκλογές) δηλώνοντας ότι το ΔΝΤ φεύγει και ο έλεγχος της εφαρμογής του προγράμματος μένει στον αέρα.

Αν, λοιπόν, συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε ασφαλώς ο κ. Σόιμπλε θα πήγαινε στο γερμανικό κοινοβούλιο κραδαίνοντας ένα τέταρτο μνημόνιο εις αντικατάστασιν αυτού που η Ελλάδα θα υπέγραφε χωριστά με το ΔΝΤ. Το τελευταίο άλλωστε έχει δηλώσει πως η είσοδός του με χρηματοδοτική συμμετοχή στο πρόγραμμα συνεπάγεται την υπογραφή ενός χωριστού μνημονίου.

Με λίγα λόγια, το τέταρτο μνημόνιο δεν το γλιτώνουμε.

Όταν μάλιστα ο κ. Σόιμπλε λέει πως, σε περίπτωση αποχώρησης του ΔΝΤ, «οι Ευρωπαίοι ενδέχεται να καταλήξουν σε μια δική τους λύση» και πως «σε  αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει οι Ευρωπαίοι να επιβάλουν όσα συμφωνήθηκαν σαφώς πιο αποτελεσματικά», τι ακριβώς εννοεί.

Σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα… τίποτα! Αυτό μας είπαν οι περίφημες «κυβερνητικές πηγές»! Ότι ο Σόιμπλε πουθενά δεν αναφέρεται σε τέταρτο μνημόνιο, αλλά για «νέο πρόγραμμα», λόγω της ενδεχόμενης μη συμμετοχής του Ταμείου, που θα υλοποιηθεί μέσω του ESM.

Το γεγονός ότι ο Σόιμπλε αναφέρθηκε σε «δική τους λύση» (των Ευρωπαίων) κατά τις γνωστές «πηγές» δεν σημαίνει τίποτε! Σημαίνει απλώς συνέχιση της… προηγούμενης λύσης!

Α ναι; Τότε γιατί το λέει; Αν τα πράγματα ήταν έτσι, ο Σόιμπλε δεν θα έλεγε το απλό «αν φύγει το ΔΝΤ, το πρόγραμμα συνεχίζεται με τον ESM»;

Για ποιο λόγο να πει πως θα αναζητηθεί κάποια άλλη λύση και πως οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να φροντίσουν πιο αποτελεσματικά για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων;

Γιατί να υπενθυμίσει πως «το τωρινό πρόγραμμα προϋποθέτει τη συμμετοχή του ΔΝΤ» και πως «αν συνεχίσουμε μόνοι μας τότε θα πρέπει να διασφαλίσουμε καλύτερα τα συμπεφωνημένα. Τον ρόλο αυτό μπορούμε να τον αναθέσουμε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM). Σε αυτή την περίπτωση ωστόσο έχουμε να κάνουμε με εντελώς νέα δεδομένα και θα έπρεπε να διασφαλίσουμε προηγουμένως την έγκριση της γερμανικής βουλής»;

Δεν εννοεί πως το ΔΝΤ είχε έναν ρόλο και κάποιος πρέπει να το αντικαταστήσει; Και μάλιστα, προφανώς, χωρίς μείωση των πλεονασμάτων που ζητά το ΔΝΤ, ο ρόλος αυτός θα είναι ακόμη πιο σκληρός;

Κι’ όταν μιλά για «νέα δεδομένα» και νέα έγκριση από την γερμανική Βουλή, δεν εννοεί ότι προεκλογικά δεν μπορεί να φέρει στο κοινοβούλιό του κάτι πιο «ελαφρύ»;

Οποιοσδήποτε είναι σε θέση να κάνει μια στοιχειώδη πολιτική ανάλυση καταλαβαίνει πως ο Σόιμπλε θέλησε να στείλει τριών ειδών μηνύματα – προς το ΔΝΤ για να το στριμώξει, προς τους Γερμανούς για να τους καθησυχάσει και προς την Ελλάδα για να την αναγκάσει να υποκύψει στις απαιτήσεις του Ταμείου ώστε να μην έλθουν τα χειρότερα.

Και τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Σφυρίζει και πάλι αδιάφορα για να προβάλει (πάλι) την προπαγάνδα ότι αγωνίστηκε και… νίκησε, απλώς η «νίκη» είχε και κάποιες επιπλέον οδυνηρές πλευρές!

Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι εν μέσω προεκλογικής περιόδου ο Σόιμπλε θέλει να διακινδυνέψει έναν καυγά στο γερμανικό κοινοβούλιο, με την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (που δημοσκοπικά βρίσκεται ήδη στην τρίτη θέση) να ωρύεται!

Συμπέρασμα: Ο Σόιμπλε δεν θέλει να φύγει το ΔΝΤ.

Και είναι τουλάχιστον γελοίο να υποστηρίζουν οι «κυβερνητικές πηγές» πως… έφεραν τον Σόιμπλε στα νερά τους (!), επειδή τάχα «παραδέχεται» πως «η Ευρωζώνη έχει τα εργαλεία να στηρίξει την Ελλάδα και χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ», άποψη που, όπως λένε, η κυβέρνηση υποστηρίζει εδώ και δυο χρόνια.  

Ακόμη πιο γελοίο είναι να ακούμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να μας… καθησυχάζει (όπως άλλωστε και ο Τζέρι Ράις) ότι δεν έχουμε άμεσες χρηματοδοτικές ανάγκες, διότι όλοι γνωρίζουμε τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας.

Και βέβαια, το ακόμη γελοιωδέστερο είναι να μας παριστάνει ο κ. Τζανακόπουλος τον μπλαζέ, λέγοντας πως «το πρόβλημά μας δεν είναι αν το ΔΝΤ θα παραμείνει ή αν το ΔΝΤ θα αποχωρήσει. Αυτό είναι πρόβλημα του ΔΝΤ»!

Τελικά σ’ αυτόν τον κόσμο όλοι έχουν πρόβλημα εκτός από την Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Και για να τελειώνουμε: Το τέταρτο μνημόνιο (για την ακρίβεια το πέμπτο, διότι το τέταρτο, το συμπληρωματικό, υπογράφηκε από τον κ. Τσακαλώτο στις 16 Ιουνίου 2016) βρίσκεται ante portas. Θα το υπογράψουν είτε με το ΔΝΤ, είτε με τον ESM!

http://www.elzoni.gr/html/ent/062/ent.69062.asp

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 18 Ιανουάριος 2017 10:50
 
Γιώργος Αρβανιτίδης Διπλή μάχη, καθαρό μήνυμα. Άρθρο στην Κυριακάτικη KontraNews, 15.01.2017
News - Απόψεις
Δευτέρα, 16 Ιανουάριος 2017 18:32

Γιώργος Αρβανιτίδης Διπλή μάχη, καθαρό μήνυμα.

Άρθρο στην Κυριακάτικη KontraNews, 15.01.2017


Κανένα αναπτυξιακό σχέδιο, κανένα οικονομικό και μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα δεν πρόκειται να πετύχει – όσο καλό κι αν είναι – όσο η συζήτηση με την κοινωνία γίνεται με όρους μακροοικονομίας, όσο επιλέγουμε να «λιμάρουμε» τις γωνίες με περίτεχνα ρητορικά σχήματα.

Οι γωνίες υπάρχουν και μας «γδέρνουν» όλους εκεί που πονάμε, όσα παυσίπονα κι αν πάρουμε, όσα βήματα πίσω κι αν κάνουμε για να τις αποφύγουμε.

Οι αριθμοί από μόνοι τους δεν λένε τίποτα σε κανέναν.

Πρέπει να πούμε καθαρά στους πολίτες τι τους ζητάμε και τι σημαίνει αυτό για τη ζωή τους, την καθημερινότητά τους, τα όνειρα, τους φόβους, τις φιλοδοξίες τους.

Δεν μπορείς όταν το σπίτι κάποιου βγαίνει στο «σφυρί» να του λες ότι έτσι θα κάνουμε το τραπεζικό μας σύστημα ισχυρό.

Δεν μπορείς όταν ένας στους τέσσερις είναι άνεργος να λες ότι η αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων θα κάνει την οικονομία ανταγωνιστική.

Δεν μπορείς να λες σε έναν νέο που ζει με 400€ το μήνα να βάλει επ’ αόριστον «στον πάγο» τα όνειρά του γιατί έτσι θα προσελκύσουμε ξένους επενδυτές.

Ούτε μπορείς να λες στις επιχειρήσεις που δεν αντέχουν τα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη, ότι «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές…».

Η συνταγή που μας δίνουν δεν μας ταιριάζει. Θα είμαστε αναγκασμένοι, όμως, να την δεχόμαστε όσο δεν είμαστε ικανοί να φτιάξουμε τη δική μας. Και για να φτιάξουμε εθνική στρατηγική πρέπει πρώτα απ’ όλα να βγάλουμε τις παρωπίδες, να ξεπεράσουμε τις προκαταλήψεις μας, να περιγράψουμε απλά και κατανοητά αυτό που θα έπρεπε να ζούμε.

Χρέος των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας είναι να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό ρεύμα με ριζοσπαστική πολιτική πρόταση, ένα πρόγραμμα για μια Ελλάδα παραγωγική και ευημερούσα, ένα νέο αφήγημα που θα είναι ο καθρέφτης όσων προσδοκά και ελπίζει η κοινωνία.

Χρέος του πολιτικού συστήματος είναι να διαμορφώσει την εθνική γραμμή που έχει ανάγκη ο τόπος για να βγούμε επιτέλους από το φαύλο κύκλο της ύφεσης, της φτώχειας και της ανεργίας.

Και στις δύο περιπτώσεις ο ρόλος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είναι κρίσιμος.

Η προσπάθειά μας να συγκροτήσουμε ένα πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα που θα συμπορευτεί με τη νεολαία, τις δυνάμεις της εργασίας, της παραγωγής, της επιστήμης και του πολιτισμού περνά μέσα από έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο με τους πολίτες.

Η συγκρότηση εθνικής γραμμής εξόδου από την κρίση, περνά μέσα από την κατάρρευση των μύθων που θολώνουν τα νερά και αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά προβλήματα. Στην κατεύθυνση αυτή οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης έχουμε καταθέσει επίσημη πρόταση στη Βουλή για συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής στην οικονομία από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι και σήμερα. Να μάθουμε, επιτέλους, ποιοι και πόσο έφταιξαν για τη σημερινή κατάσταση, τι λάθη έγιναν, να τελειώνουμε με τους μύθους πάνω στους οποίους χτίστηκαν – και συνεχίζουν να χτίζονται – πολιτικές καριέρες.

Η μάχη, λοιπόν, είναι διπλή και δύσκολη.

Στο ΠΑΣΟΚ έχουμε αποδείξει ότι πιστεύουμε στην εθνική συνεννόηση, έχουμε το θάρρος να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας χωρίς να υπολογίζουμε το πολιτικό κόστος.

Η συστράτευση δυνάμεων στο εγχείρημα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να είναι η μάχη αυτή καθοριστική και νικηφόρα.

Καλούμε τους πολίτες να επιβάλλουν την Εθνική Συνεννόηση με αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, σήμερα στην κοινωνία, αύριο στη Βουλή.

 

 
Γ. Μαυρωτάς: «Τα κόμματα εξουσίας αγαπούν τα δανεικά (…κι αγύριστα)» Ομιλία του βουλευτή Αττικής, Γιώργου Μαυρωτά, στη συζήτηση της Εξεταστικής Επιτροπής για το πόρισμα για τα δάνεια των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ.
News - Απόψεις
Παρασκευή, 13 Ιανουάριος 2017 18:54

Γ. Μαυρωτάς: «Τα κόμματα εξουσίας αγαπούν τα δανεικά (…κι αγύριστα)»

Ομιλία του βουλευτή Αττικής, Γιώργου Μαυρωτά, στη συζήτηση της Εξεταστικής Επιτροπής για το πόρισμα για τα δάνεια των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ. 

 Image1ΜΑΥΡΩΤΑΣ
Στη συζήτηση της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το πόρισμα για τα δάνεια των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ, ο εισηγητής και βουλευτής Αττικής του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς, κατέθεσε μία δέσμη 15 συγκεκριμένων προτάσεων κυρίως για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, προκειμένου να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία προς την κοινωνία. Οι προτάσεις στηρίχθηκαν στις πάγιες και εκπεφρασμένες θέσεις του Ποταμιού, τις συστάσεις από τις εκθέσεις GRECO και καλές πρακτικές από τη διεθνή εμπειρία.

Ξεκινώντας την παρέμβασή του, ο κ. Μαυρωτάς σημείωσε ότι ενώ τα κόμματα εξουσίας έπαιρναν γενναία κρατική χρηματοδότηση παρόλα αυτά κατέφευγαν και σε αυξανόμενο τραπεζικό δανεισμό. Συμπλήρωσε ότι το εν λόγω φαινόμενο διογκώθηκε κυρίως τη δεκαετία 2000-2010 και ειδικά από κρατικές τράπεζες όπως η Αγροτική Τράπεζα, στις οποίες οι Κυβερνήσεις διόριζαν τις διοικήσεις. Σε αυτό το σημείο τόνισε ότι η μη τελικά εξυπηρέτηση και αποπληρωμή των δανείων ουσιαστικά πρόκειται για μία επιπλέον έμμεση κρατική επιχορήγηση η οποία νόθευε και νοθεύει τον πολιτικό ανταγωνισμό. 

Αυτή η κακή πρακτική είναι συνολικά ως αποτέλεσμα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια να έχουν υπερχρεωθεί περίπου 400 εκ. ευρώ, ένα ποσό το οποίο όπως σχολίασε, είναι μάλλον αδύνατο να αποπληρωθεί. Σχολίασε πως είναι οξύμωρο τα κόμματα που θέλησαν και θέλουν να βγάλουν τη χώρα από τη χρεοκοπία, είναι τα ίδια αν όχι χρεοκοπημένα, υπερχρεωμένα. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Μαυρωτάς ανέφερε ότι μπήκε πιο αργά στο παιχνίδι του δανεισμού γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ωστόσο πρόλαβε να συσσωρεύσει σε αυτά τα χρόνια περίπου 8 εκ. ευρώ χρέη τα οποία με τους παρόντες ρυθμούς αποπληρωμής (500 χιλ. το 2014) θα τα αποπληρώσει σε περίπου 16 χρόνια!

Ο εισηγητής του Ποταμιού επεσήμανε πως η επιχειρηματολογία ότι οι τραπεζίτες δεν δάνειζαν αποκλειστικά με χρηματο-οικονομικά κριτήρια τόσο τα κόμματα αλλά και σε ΜΜΕ, είναι βάσιμη. Δεν μπορεί όμως να το επικαλούνται συνεχώς οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όταν ακόμα και ο κ. Τσίπρας σε επιστολή του στις 14/12/2010 προς την Εθνική Τράπεζα για τη ρύθμιση των δανείων του ΣΥΡΙΖΑ, ανέφερε επί λέξει: «Μας είναι επίσης απολύτως σαφές ότι η αποδοχή των παραπάνω δύο αιτημάτων μας απαιτεί ευρύτερη θεώρηση και δεν προσδιορίζεται αποκλειστικά με αυστηρά και μοναδικά χρηματο-οικονομικά κριτήρια».

Ο κ. Μαυρωτάς επεσήμανε την ύπαρξη σημαντικής αναντιστοιχίας χορήγησης διαφημιστικής δαπάνης από τράπεζες προς ΜΜΕ σε σχέση με την κυκλοφορία τους, όπως στην περίπτωση της ΑΥΓΗΣ της οποίας μάλιστα η διαφημιστική δαπάνη εκτοξεύτηκε με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Αυτό όπως σημείωσε, είναι ένα δείγμα λειτουργίας τριγώνου τραπεζών, κομμάτων και ΜΜΕ. Αναφέρθηκε τέλος και στη μη κλήση μαρτύρων που πρότεινε το Ποτάμι δηλαδή τον κ. Νικολούδη και τον κ. Δαβαράκη.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, έκρινε ότι το νομοθετικό πλαίσιο για τη χρηματοδότηση και την οικονομική διαχείριση των κομμάτων είναι μεν επαρκές, αλλά πάσχει ως προς την εφαρμογή του και την επιβολή κυρώσεων.

Διαβάστε εδώ τη δέσμη προτάσεων του Ποταμιού για περισσότερη διαφάνεια και λογοδοσία των κομμάτων ως προς τη χρηματοδότησή τους.

 
Aρβανιτίδης Γιώργος - Δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος γι’ αυτόν που δεν ξέρει πού πηγαίνει Άρθρο στην εφημερίδα Karfitsa
News - Απόψεις
Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017 17:55

Δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος γι’ αυτόν που δεν ξέρει πού πηγαίνει

Άρθρο στην εφημερίδα Karfitsa, 24.12.2016


Τέσσερις δεκαετίες πέρασαν από τη μεταπολίτευση και ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να οργανώσουμε την παραγωγική διαδικασία της χώρας στη βάση ενός μακροπρόθεσμου αναπτυξιακού σχεδίου, με σαφείς στόχους, κατεύθυνση και αποτελέσματα. Τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, μάθαμε ότι για να λύσουμε το «γόρδιο δεσμό» του ελληνικού προβλήματος, δεν αρκούν συμβατικές λύσεις. Αν θέλουμε να βγάλουμε το κεφάλι από το νερό, πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τα δεδομένα μιας δύσκολης εξίσωσης, η οποία εδώ και χρόνια ρίχνει το βάρος στις περικοπές δαπανών και όχι στη δημιουργία του πλούτου που λείπει από τη χώρα.

Αν δει κανείς τη διάρθρωση του ΑΕΠ ανά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, θα αντιληφθεί ότι τα περιθώρια ανάπτυξης σε πολλές περιπτώσεις είναι μεγάλα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρωτογενής παραγωγή. Ο πλούτος που πήραμε στο ΑΕΠ από τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους αλιείς μας το 2015 έφτανε μόλις το 4%, σε μια χώρα που η γη της παράγει τα πάντα και σε εξαιρετική ποιότητα. Είναι προφανές ότι αυτό δεν ικανοποιεί κανέναν. Είναι επίσης προφανές ότι για να αλλάξουμε πορεία, δεν αρκεί να αυξήσουμε την παραγωγή, πρέπει παράλληλα να χτίσουμε πολιτικές που θα αυξάνουν το εισόδημα του παραγωγού. Διαφορετικά, θα φτάσουμε σε αποτελέσματα που οι αριθμοί θα ευημερούν και οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να υποφέρουν.

Ο Ελληνικός αγροδιατροφικός τομέας μπορεί. Έχουμε τα υλικά, μας λείπει όμως η συνταγή, το σχέδιο. 

Δεν υπάρχει περίπτωση να αποκτήσουμε εθνική αναπτυξιακή στρατηγική αν δεν αποφασίσουμε τι παράγουμε, πως το παράγουμε και πως το πουλάμε.

Δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσουμε την επιδείνωση του εμπορικού ισοζυγίου αν δεν στηρίξουμε τα εθνικά μας προϊόντα όπως το λάδι και τη φέτα, αν δεν στηρίξουμε τα δημητριακά, το κρασί, το βαμβάκι, τα οπωροκηπευτικά, τα προϊόντα που παίρνουμε από την κτηνοτροφία και την αλιεία μας.

Δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε ένα βήμα μπροστά από τον ανταγωνισμό αν βλέπουμε τους πόρους της ΚΑΠ μόνο ως σημειακές επιδοτήσεις και όχι ως χρηματοδοτικό εργαλείο για παραγωγική ανασυγκρότηση.

Δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσουν οι νέοι άνθρωποι στην παραγωγή, όσο δεν σχεδιάζουμε ολοκληρωμένες πολιτικές για την ύπαιθρο και την ποιότητα ζωής σε αυτή.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αυξήσουμε το εισόδημα των παραγωγών αν δεν ασχοληθούμε σοβαρά με το κόστος παραγωγής που μαζί με τις χαμηλές τιμές των προϊόντων συνθλίβει το αγροτικό εισόδημα.

Εν τέλει, δεν υπάρχει περίπτωση να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα που έχει η χώρα μας να παράγει τρόφιμα μεγάλης διατροφικής αξίας και υγιεινής αν δεν δώσουμε το δικό μας στίγμα στην παγκόσμια αγορά τροφίμων.

Γιατί, δυστυχώς, δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος γι’ αυτόν που δεν ξέρει πού πηγαίνει.

 

 
Άρθρο των Δ. Παπαδημούλη - Τ. Χατζηγεωργίου: «Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού»
News - Απόψεις
Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017 11:26

Άρθρο των Δ. Παπαδημούλη - Τ. Χατζηγεωργίου: «Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού»

GUE1

 

  • «Η ΕΕ, μέσω του Προέδρου της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, έχει δικαίωμα και υποχρέωση να είναι ενεργά παρούσα, με εισηγήσεις και προτάσεις, ιδιαίτερα στα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων».

 

  • Άρθρο για τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, που συνυπογράφουν ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, και ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου.

 

Άρθρο για το Κυπριακό ζήτημα, με αφορμή τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις που θα λάβουν χώρα στη Γενεύη μεταξύ 9-11 Ιανουαρίου 2017, συνυπογράφουν ο Δημήτρης Παπαδημούλης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, και ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου.

Στο άρθρο καταγράφονται οι κοινές θέσεις της κυπριακής και ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και η κοινή πορεία που ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΚΕΛ για την ειρηνική επίλυση του ζητήματος και την ανάδειξη ενός βιώσιμου ομοσπονδιακού μοντέλου, χωρίς την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων.

Πιο συγκεκριμένα, οι δύο Ευρωβουλευτές αναφέρουν ότι «ζητούμενο είναι να γίνουν σημαντικά, θετικά βήματα, και να ανοίξει σταδιακά ο δρόμος για τη λύση με τη δυνατότητα παγώματος της διαδικασίας και επανέναρξης (stop the clock) εάν προκύψουν αδιέξοδα». Επίσης, αναφορικά με την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, οι δύο Ευρωβουλευτές σημειώνουν πως «είναι αδιανόητο σε μια χώρα που δεν βρίσκεται σε πόλεμο ούτε επιδιώκει να εμπλακεί σε πόλεμο, να υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις και εγγυήσεις που ασκούν πίεση ενάντια στις επιδιώξεις για ειρηνική συνύπαρξη των Κυπρίων πολιτών, είτε είναι Ελληνοκύπριοι, είτε Τουρκοκύπριο».

Το άρθρο καταλήγει τονίζοντας ότι «θα πρέπει να εργαστούμε προς την κατεύθυνση εγκατάστασης στην Κύπρο ενός σημαντικού ευρωπαϊκού θεσμού, όπως πχ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ή έστω ορισμένες λειτουργίες ή τμήματα αυτού (…) που, σε αντίθεση με την στρατιωτική παρουσία, θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών».

 

Τα links των δημοσιεύσεων του άρθρου:

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

 

Η συμβολή της ΕΕ πρέπει να γίνει πιο ενεργή στην επίλυση του Κυπριακού

 

*Των Δημήτρη Παπαδημούλη και Τάκη Χατζηγεωργίου

 

Το Κυπριακό είναι ένα πρόβλημα που χρονίζει, σε σημείο που πάρα πολλοί έχουν συνηθίσει στην ιδέα πως θα παραμείνει ως έχει για πάντα. Ένα άλυτο πρόβλημα δηλαδή, που δεν δημιουργεί τίποτε επιπρόσθετο πέρα από την ύπαρξή του. Ωστόσο, σήμερα βρίσκεται ξανά στα πρωτοσέλιδα και των ελληνικών, αλλά και ξένων εφημερίδων. Μοιραζόμαστε λοιπόν εδώ, τις σκέψεις μας γύρω από τις αναμενόμενες εξελίξεις.

 

Η συγκυρία δημιουργεί δυνατότητες για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί. Όλοι πρέπει να συμβάλλουμε με τις δυνάμεις μας για αυτόν τον μεγάλο στόχο, γιατί αλλιώς θα εδραιώνεται η διχοτόμηση και η τουρκική κατοχή, που είναι η χειρότερη λύση και για την Κύπρο και για τον Ελληνισμό.

 

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα είναι η απαλλαγή της Κύπρου από τα ξένα στρατεύματα και ο απεγκλωβισμός της, κυρίως, από την πολιτική της Τουρκίας.

 

Η παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων δεν συνάδει με το πνεύμα συνεργασίας και συνύπαρξης. Επίσης, είναι αδιανόητο σε μια χώρα που δεν βρίσκεται σε πόλεμο ούτε επιδιώκει να εμπλακεί σε πόλεμο, να υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις και εγγυήσεις που ασκούν πίεση ενάντια στις επιδιώξεις για ειρηνική συνύπαρξη των Κυπρίων πολιτών, είτε είναι Ελληνοκύπριοι, είτε Τουρκοκύπριοι. Η απομάκρυνσή τους, εντός αυστηρού χρονοδιαγράμματος, είναι απαραίτητη συνθήκη για την επίλυση του Κυπριακού και την ανάκτηση της εμπιστοσύνης. Κατανοώντας, ωστόσο, το οποιοδήποτε αίσθημα ανασφάλειας των Τουρκοκυπρίων, θεωρούμε πως η πρόταση για ένα διεθνές αστυνομικό σώμα ικανοποιεί πλήρως κάθε δικαιολογημένη ανησυχία.

 

Η συγκυρία δίνει δυνατότητες για λύση και πρέπει να αξιοποιηθεί

 

Στην Κύπρο έχουμε δυο ηγέτες, τον Αναστασιάδη και τον Ακιντζί, που ενδιαφέρονται πραγματικά για τη λύση, ενώ το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ, στηρίζει σθεναρά την διαδικασία. Στην Ελλάδα έχουμε την κυβέρνηση Τσίπρα που επίσης συμβάλλει εποικοδομητικά στην διαδικασία, επιθυμώντας να δει την οριστική επίλυση του Κυπριακού μετά από 40 και πλέον χρόνια.

 

Η ΕΕ από την πλευρά της έχει ανάγκη τη λύση για να ενισχύσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ανατολική μεσόγειο και να επιδείξει μια τουλάχιστον, μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία, με προεκτάσεις τόσο στο εσωτερικό της όσο και στη ευρύτερη περιοχή.

 

Επίσης, η δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού είναι βέβαιο ότι θα ανοίξει το δρόμο για στενότερες συνέργειες στην Νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, κυρίως σε θέματα ενεργειακής συνεργασίας, απελευθερώνοντας τη δυναμική της γεωγραφικής περιφέρειας και συμβάλλοντας στην σταθερότητα και την ανάπτυξη, στοιχεία που είναι απαραίτητα σε μια ιδιαίτερα «ταραγμένη» περιοχή του πλανήτη.

 

Τι θα πράξει η Τουρκία;

 

Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η στάση της Τουρκίας και του Προέδρου Ερντογάν. Η εκτίμησή μας είναι ότι η λύση θα ενισχύσει την «γεωπολιτική αξία» και επιρροή τόσο της Κύπρου και της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας. Πολλές φορές ωστόσο, οι κινήσεις και οι δημόσιες τοποθετήσεις αρχηγών κρατών -και εδώ αναφερόμαστε στον Πρόεδρο της Τουρκίας- γίνονται με αναφορά στο εσωτερικό της χώρας και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, που αναδεικνύουν περισσότερο προσωπικούς εγωισμούς και αγνοούν το εθνικό συμφέρον για ειρήνη και σταθερότητα.

 

Η προβληματική συμπεριφορά του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, αλλά και η αδυναμία πρόβλεψης των κινήσεών του, θέτουν εμπόδια στην καλύτερη εξυπηρέτηση των κοινών συμφερόντων, και κυρίως των συμφερόντων του Κυπριακού λαού, των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Σε αυτό το πλαίσιο, και για να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί, εξίσου προβληματική είναι και η στάση της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, που ενισχύει περαιτέρω το κλίμα εθνικισμού μιλώντας για «ξεπούλημα» του Κυπριακού, προδιαθέτοντας αρνητικά την κοινή γνώμη στη χώρα και δυσκολεύοντας τον απώτερο στόχο των συνομιλιών.

 

Πιστεύουμε πως το ζήτημα δεν θα κλείσει σε λίγες μέρες στη Γενεύη, όπως ίσως νομίζουν ορισμένοι. Το ζητούμενο είναι να γίνουν σημαντικά, θετικά βήματα, και να ανοίξει σταδιακά ο δρόμος για τη λύση με τη δυνατότητα παγώματος της διαδικασίας και επανέναρξης (stop the clock) εάν προκύψουν αδιέξοδα.

 

Υπάρχει, όμως, και ισχυρό ενδεχόμενο ο Πρόεδρος Ερντογάν να θέσει παράλληλα πρόσθετα ζητήματα, όπως το θέμα τη απελευθέρωσης τους καθεστώτος θεωρήσεων (visa) για τους Τούρκους πολίτες, όσο και το ζήτημα της επικαιροποίησης των εμπορικών σχέσεων με την Ευρώπη. Οι συνομιλίες θα δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση που τεθούν και ζητήματα αμιγώς ελληνοτουρκικά, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με το Κυπριακό.

 

Πιστεύουμε πως η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να παραμείνουν σταθερές στην ανάγκη επίλυσης του προβλήματος, με την διαμόρφωση μιας διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, με βάση το καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Εμείς επιδιώκουμε ενεργά τη λύση, χωρίς εκπτώσεις από τις αρχές μας αλλά και χωρίς τεχνητές ολιγωρίες και ενίσχυσης του κλίματος blame game.

 

Η παρουσία της ΕΕ, και μάλιστα μέσω του Προέδρου της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, είναι από κάθε άποψη χρήσιμη και απαραίτητη. Έχει δικαίωμα και υποχρέωση να είναι ενεργά παρούσα, με εισηγήσεις και προτάσεις, ιδιαίτερα στα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Προτάσεις που εκ των πράγματων δεν θα μπορούν να αφίστανται της ευρωπαϊκής διάστασης τους ζητήματος και δεν θα κάνουν τον Γιούνκερ να βρίσκεται εκεί ως «παρατηρητής». Να θυμίσουμε εδώ ότι το 2004 ο τότε εκπρόσωπος της ΕΕ στις συνομιλίες στο Μπούγκερστοκ, ο κος Φερχόιγκεν, είχε ενεργό συμμετοχή στις διαβουλεύσεις. Πολύ περισσότερο που σήμερα η Κύπρος μετρά δώδεκα χρονιά επιτυχούς παρουσίας στην Ένωση.

 

Επιπρόσθετα, θεωρούμε χρέος και βασικό δικαίωμα των δύο Κυπρίων ηγετών να επεξεργαστούν κοινές ιδέες που να γεφυρώνουν τυχόν διάσταση απόψεων, μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων, πάνω στα θέμα της ασφάλειας. Μιλάμε για το θέμα της ασφάλειας των Κυπρίων, ζήτημα το οποίο αποτελεί πρωτίστως ζήτημα συνεργασίας, οικοδόμησης εμπιστοσύνης και ειρήνης. Αναγνωρίζουμε πως είναι δύσκολο για τον κ. Ακιντζί να διαφοροποιηθεί από την στάση της Άγκυρας, ωστόσο οφείλουμε να τονίσουμε πως και με τη δική του επιμονή και θετική συμβολή έφτασε το ζήτημα στην παρούσα κομβική φάση.

 

Η κυβέρνηση της Ελλάδας, σε πλήρη και αρμονική συνεργασία με την κυβέρνηση της Κύπρου, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ σε πλήρη σύμπνοια με το κόμμα της Αριστεράς στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ -γεγονός που επαληθεύτηκε και κατά την πρόσφατη συνάντηση των Κυπριανού και Τσίπρα στην Αθήνα- αποτελούν ένα ισχυρό θεμέλιο στην πορεία προς επίλυση του Κυπριακού.

 

Αναφερθήκαμε εκτενώς στο θέμα της ασφαλείας και των εγγυήσεων. Θα κλείσουμε όμως με μια ακόμα αναφορά, που αποτελεί την πεμπτουσία κάθε ομοσπονδίας. Γιατί όταν μιλάμε για πίστη στη λύση, χωρίς δισταγμούς, αυτό συνεπάγεται να μην υπάρξει απομάκρυνσή από τα συνεκτικά στοιχεία μιας ομοσπονδίας.

 

Ομοσπονδία σημαίνει συμβίωση, πράγμα που σημαίνει ότι οι βασικές ελευθερίες (ελεύθερης διακίνησης σε όλη την Κύπρο, ελεύθερης εγκατάστασης, ελεύθερης αγοράς περιουσίας και ελεύθερης δυνατότητας εργασίας) θα πρέπει να εφαρμοστούν πιστά με έναν πλήρως συμφωνημένο τρόπο, με τον έλεγχο της εφαρμογής τους να εξασφαλίζεται από την κεντρική κυβέρνηση.

 

Θα πρέπει ακόμα να εργαστούμε προς την κατεύθυνση εγκατάστασης στην Κύπρο ενός σημαντικού ευρωπαϊκού θεσμού, όπως π.χ. το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ή έστω ορισμένες λειτουργίες ή τμήματα αυτού. Ενός θεσμού που έχει να κάνει με την δικαιοσύνη και που, σε αντίθεση με την στρατιωτική παρουσία, θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.

 

Τέλος, η ύπαρξη και λειτουργία μικτών, τρίγλωσσων ομοσπονδιακών σχολείων, παράλληλα με τα ελληνοκυπριακά και τα τουρκοκυπριακά σχολεία, θα αύξανε τις δυνατότητες επιλογών και θα αποδείκνυε και στην πράξη την έννοια και το περιεχόμενο του ομόσπονδου κράτους.

 

Το στοίχημα για τα κόμματά μας, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΑΚΕΛ, είναι μεγάλο και το αναλαμβάνουμε. Εμείς εργαζόμαστε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο προς τη κατεύθυνση της λύσης, και καλούμε και άλλους συναδέλφους να υποστηρίξουν σθεναρά αυτά στα οποία τουλάχιστον συμφωνούμε. Το να πετροβολούμε από μακριά δεν πρέπει να αποτελεί επιλογή.

 

Αν συμφωνούμε λοιπόν σε μια λύση με αυτά τα χαρακτηριστικά, ας συστρατευτούμε. Η πεμπτουσία της πολιτικής δράσης είναι η συνεργασία και η εξεύρεση λύσεων, και για αυτόν ακριβώς τον σκοπό εργαζόμαστε.

 

 

*Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

*Ο Τάκης Χατζηγεωργίου είναι ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ.

 
Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδήγησαν σε πτώση και τον τουρισμό! ...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
News - Απόψεις
Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017 10:05

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδήγησαν σε πτώση και τον τουρισμό!

...Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
 

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνέβη και αυτό: Η χώρα για πρώτη φορά είδε μείωση εσόδων από τον τουρισμό.

Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ανακοινώθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ και την Τράπεζα της Ελλάδος τα στοιχεία για τον τουρισμό κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016, με τις εισπράξεις να εμφανίζουν μείωση της τάξης του 7,9%, οι (μακάριοι) κυβερνητικοί μας είπαν να μην ανησυχούμε.

Να περιμένουμε, μας είπαν, τα στοιχεία για τους κατ’ εξοχήν τουριστικούς μήνες.

Όταν, λίγο μετά, ήλθαν τα στοιχεία για το επτάμηνο (συμπεριλαμβανομένου δηλαδή του «τουριστικού» Ιουλίου) και πληροφορηθήκαμε πως τα έσοδα ήσαν μειωμένα κατά 4,8% (παρά την αύξηση του αριθμού των επισκεπτών), οι κυβερνητικοί μας είπαν να μην ανησυχούμε και να περιμένουμε τα στοιχεία του συνόλου της χρονιάς.

Τα περιμέναμε κι’ αυτά – αν και είναι βέβαιο ότι ούτε μπορεί να σε σώσει ένας Αύγουστος, ούτε μπορεί τα έσοδα του τελευταίου πενταμήνου να ισοφαρίσουν τα έσοδα του προηγούμενου επταμήνου.

Ήλθαν, λοιπόν, τα στοιχεία, που ήταν και πάλι αρνητικά, παρά την κάθετη πτώση της τουριστικής κίνησης στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου.

Τελικά, τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος έδειξαν μείωση των εσόδων από τον τουρισμό κατά 703 εκ ευρώ για την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου, δηλαδή πτώση της τάξης του 5,5%.

Και όταν ήλθαν τα στοιχεία Ιανουαρίου – Οκτωβρίου, τα έσοδα ήσαν μειωμένα κατά 575 εκ. ευρώ.

Ακόμη και η Ρόδος, που εμφάνισε ρεκόρ αφίξεων 29,13%, παρουσιάζει σημαντική υστέρηση εσόδων.

Και στη Χαλκιδική, η σεζόν έκλεισε με μείωση 8% στις αφίξεις και διανυκτερεύσεις.

Την ίδια ώρα, προβλέπεται πτώση 25% στις κρατήσεις κρουαζιέρας για το 2017, που μεταφράζεται σε μείωση κατά ένα εκατομμύριο των επιβατών που θα φθάσουν τα ελληνικά λιμάνια. Ήδη από τον Οκτώβριο, οι επιβεβαιωμένες ακυρώσεις προσεγγίσεων κρουαζιερόπλοιων διεθνών εταιρειών σε ελληνικά λιμάνια είχαν φθάσει τις 170 και οι απώλειες σε αριθμό μοναδικών επιβατών υπολογίζονται στις 350.000, ποσοστό -30% σε σχέση με τη φετινή χρονιά.

Προς το παρόν η κυβερνητική προπαγάνδα δεν μας έχει ακόμη πει να περιμένουμε τα στοιχεία για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο!

Θα ήσαν ικανοί, όμως!

http://www.elzoni.gr/html/ent/830/ent.68830.asp

 
Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει και δίνει διέξοδο στη χώρα Άρθρο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»
News - Απόψεις
Παρασκευή, 06 Ιανουάριος 2017 11:18

Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει και δίνει διέξοδο στη χώρα

Άρθρο του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη
Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης
Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας
στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»
 

 

MITSOTAKIS1


Πέρσι την 10η Ιανουαρίου, πάνω από 400.000 ενεργοί πολίτες από όλη την Ελλάδα, πήραν τη Νέα Δημοκρατία στα χέρια τους και μου έδωσαν εντολή να κάνω το όραμά τους πράξη.
 
Η εντολή τους ήταν ξεκάθαρη: να προχωρήσουμε στην δημιουργική ανανέωση της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης που θα δώσει την αξιόπιστη και αποτελεσματική διακυβέρνηση που έχει ανάγκη η χώρα μας. Πρόκειται για μια εντολή, που μέρα με την μέρα υλοποιούμε. Η ιδέα ότι μπορούσε μέσα σε ένα χρόνο η Νέα Δημοκρατία, ένα μεγάλο συστημικό πολιτικό κόμμα, να ανανεωθεί και να καταφέρει να αποπνεύσει φρεσκάδα και ελπίδα για την Ελλάδα, ηχούσε για πολλούς σαν φενάκη. Πλέον είναι καθημερινότητα. Στην προσπάθειά μας αυτή εντάσσονται εκατοντάδες συμπολίτες μας, που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του κυβερνητικού μας προγράμματος.
 
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες της κοινής λογικής και του μέτρου έχουν υψηλές απαιτήσεις από εμάς. Περιμένουν να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση, να τη νοικοκυρέψουμε, να χτίσουμε μια Ελλάδα σύγχρονη, ισχυρή, ανταγωνιστική στην καρδιά της Ευρώπης. Να κινητοποιήσουμε προς το σκοπό αυτό όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας. Δίχως περιχαρακώσεις και διαιρέσεις του χθες.
 
Προσδοκούν να βάλουμε τέλος στον άκρατο λαϊκισμό, την ανευθυνότητα και στους τυχοδιωκτισμούς που τόσο στοίχισαν – και εξακολουθούν  να στοιχίζουν στη χώρα.  Να τελειώνουμε με τα ψέματα.
 
Αυτήν την εντολή υπηρετεί σήμερα η Νέα Δημοκρατία. Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συμβιβασμούς, με αντιπολιτευτικό λόγο, που  είναι ταυτόχρονα και προγραμματικός. 
 
Ο σκοπός μας είναι ένας. Να εκφράσει η Νέα Δημοκρατία όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, που βρίσκονται απέναντι στο λαϊκισμό μιας ανίκανης και ιδεοληπτικής Κυβέρνησης. Να ενώσουμε ξανά τους Έλληνες. Όλες τις προοδευτικές δυνάμεις που επιδιώκουν τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Συναίνεση όμως πάνω σε ψέματα, αναξιόπιστες πολιτικές και κυρίως πάνω σε παιχνίδια με τις τύχες της χώρας και των Ελλήνων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Γιατί μια τέτοια συναίνεση είναι συνενοχή.
 
Στον έναν χρόνο που πέρασε, συντελέστηκαν σημαντικές οργανωτικές αλλαγές που μας επέτρεψαν να λειτουργήσουμε αποτελεσματικότερα. Ανοίγουμε τις πόρτες του κόμματος για να μπει οξυγόνο μπολιάζοντας τον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό με φρέσκα στελέχη, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στη νέα γενιά. 
 
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο η Νέα Δημοκρατία αναδείχθηκε ουσιαστικά σε πρώτη πολιτική δύναμη στη χώρα. Πορευόμαστε ως δυναμική και ταυτόχρονα υπεύθυνη αντιπολίτευση. Ετοιμάζουμε με ταχύτατο ρυθμό τις προγραμματικές μας προτάσεις γιατί είναι πεποίθησή μας ότι η πολιτική αλλαγή στη χώρα είναι απολύτως επιβεβλημένη. Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων σήμερα υποφέρει από την διαρκή πτώση του βιοτικού επιπέδου, την ανασφάλεια που κυριαρχεί, από την ανεργία και την υπερφορολόγηση, μαζί με την μεγάλη απογοήτευση και απαισιοδοξία. Τις εκλογές τις επιβάλλει η ίδια η πραγματικότητα στη χώρα σήμερα.
 
Απευθύνομαι σε όλους τους Έλληνες με τη βεβαιότητα ότι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε. Έχουμε περάσει πολύ πιο δύσκολες στιγμές. Η βασική προϋπόθεση σήμερα είναι να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας και να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Να εργαστούμε όλοι μαζί για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για τα παιδιά όλων των Ελλήνων.
 
Γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να αναλάβω ούτε μια δέσμευση που δεν είμαι σε θέση να υλοποιήσω. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που συντελείται σήμερα στην πολιτική ζωή του τόπου. Η ασυμβίβαστη υπηρέτηση της αλήθειας ως κύριο πολιτικό πρόταγμα.
 
Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει για το καλό όλων των πολιτών. Αυτό το χρόνο πετύχαμε πολλά, αλλά ξέρουμε ότι οι μεγάλες προκλήσεις είναι ακόμα μπροστά μας.
 
Με σοβαρότητα. Χωρίς αλαζονεία, εκφράζοντας την σιωπηλή πλειοψηφία της κοινωνίας, θα προχωρήσουμε στο δρόμο της ανάταξης της πατρίδας μας.

 

 
Ντόρα Μπακογιάννη: "Η υψηλή φορολόγηση υπονομεύει την ανάπτυξη" Άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής (1.1.2017)
News - Απόψεις
Δευτέρα, 02 Ιανουάριος 2017 13:09

Ντόρα Μπακογιάννη: "Η υψηλή φορολόγηση υπονομεύει την ανάπτυξη"

Άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής (1.1.2017)

ntorabakogianni

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν έλεγε πως όταν η οικονομία συγκρούεται με την πολιτική, το αποτέλεσμα συνήθως δεν είναι ευχάριστο. Φοβάμαι ότι το άρθρο του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Παπαδημητρίου στην  «Καθημερινή» (Σάββατο, 24.12.2016) επιβεβαιώνει την παραπάνω ρήση, καθώς καίτοι οικονομολόγος ο ίδιος, επιτρέπει σε έναν παρωχημένο ιδεολογικό λόγο να υποκαταστήσει την οικονομική λογική.

Ο υπουργός καταβάλλει στο κείμενό του φιλότιμη προσπάθεια να αποσυνδέσει το επίπεδο της εταιρικής φορολόγησης από τους ρυθμούς ανάπτυξης μιας οικονομίας, κάτι όμως που δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία, επικαλούμενος τη φυσιολογική υποχώρηση των ευρωπαϊκών επενδύσεων σε μια περίοδο αναιμικής ανάπτυξης λόγω της κρίσης (2009-2015). Σε αυτό, λοιπόν, κρίνω σκόπιμο να καταθέσω τις ενστάσεις μου.

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του υπουργού, οι διαθέσιμες εμπειρικές μελέτες επιβεβαιώνουν την αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην αύξηση των εταιρικών φορολογικών συντελεστών και στα επίπεδα απασχόλησης και αμοιβών των εργαζομένων. Σε σχετικά πρόσφατη μελέτη του Federal Reserve (Alexander Ljungqvist and Michael Smolyansky, «To Cut or Not to Cut? On the Impact of Corporate Taxes on Employment and Income»), ανάμεσα σε 45 πολιτείες την περίοδο 1970-2010, υπολογίζεται ότι αύξηση στους φορολογικούς συντελεστές κατά μία ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε απώλεια 0,3%-0,5% της απασχόλησης και 0,3%-0,6% των αμοιβών. Και αντίστροφα, μείωση μιας ποσοστιαίας μονάδας των φορολογικών συντελεστών σε περιόδους ύφεσης (όπως η ελληνική) οδηγεί σε αύξηση της απασχόλησης κατά 0,6% και 1% αύξηση των αμοιβών.

Φαντάζομαι, ωστόσο, ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον υπουργό στο ότι η ανταγωνιστικότητα μιας εθνικής οικονομίας είναι αναγκαία συνθήκη για την προσέλκυση επενδύσεων. Ομως, σύμφωνα με όλες τις διαθέσιμες εκθέσεις, η Ελλάδα υποχωρεί σταθερά σε όλους σχεδόν τους δείκτες ανταγωνιστικότητας. Έτσι, σύμφωνα με την Έκθεση Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (World Economic Forum), η Ελλάδα κατατάσσεται στην 86η θέση από την 81η πέρυσι σε σύνολο 138 χωρών και μάλιστα κινείται πτωτικά για πρώτη φορά μετά το 2013.

Σύμφωνα με την Executive Opinion Survey 2016 του ίδιου οργανισμού, οι δύο πρώτοι παράγοντες με αυξημένο ειδικό βάρος για την επιχειρηματικότητα είναι η πολιτική σταθερότητα και οι φορολογικοί συντελεστές. Ως προς τη σταθερότητα του πολιτικού περιβάλλοντος δεν χρειάζεται να καταβάλει κάποιος ιδιαίτερη προσπάθεια, προκειμένου να καταδείξει τις καταστροφικές συνέπειες των τυχοδιωκτικών χειρισμών της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, που θέτουν υπό αμφισβήτηση όχι μόνο τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά ακόμη και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας (αναμενόμενα, λοιπόν, η Ελλάδα τοποθετείται στην 131η θέση της σχετικής λίστας).

Σε ό,τι αφορά, δε, το φορολογικό περιβάλλον, περιορίζομαι να επισημάνω ότι η Ελλάδα αυξάνει τους εταιρικούς συντελεστές, σε μία περίοδο που σχεδόν όλα τα άλλα ευρωπαϊκά (και όχι μόνο) κράτη τους μειώνουν. Η βάση δεδομένων της KPMG για το 2015 (την οποία χρησιμοποιεί ο υπουργός στο άρθρο του) μας πληροφορεί επίσης πως την τελευταία οκταετία ανάμεσα σε 107 κράτη μόλις δώδεκα αύξησαν τους φορολογικούς τους συντελεστές.

Θα συμφωνήσω, επίσης, ότι η προσέλκυση επενδύσεων δεν επιτυγχάνεται αποκλειστικά μέσω της φορολογικής πολιτικής αλλά απαιτεί ένα φιλικό προς αυτές περιβάλλον, όπου η χαμηλή φορολογική επιβάρυνση είναι ένας μόνο από αυτούς. Απαιτείται ένα «αναπτυξιακό σοκ» που θα κινητοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου και ταυτόχρονα θα δείξει στις διεθνείς αγορές ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να αφήσει πίσω της τις στρεβλώσεις του εγχώριου μοντέλου ανάπτυξης. Σε αυτό, όμως, η κυβέρνηση αποτυγχάνει παταγωδώς. Οι ιδιωτικοποιήσεις βαλτώνουν, η ρευστότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι πρακτικά ανύπαρκτη, το ΕΣΠΑ, του οποίου προΐσταται ο υπουργός, παραμένει ουσιαστικά ανενεργό, καθώς εισερχόμαστε στον τέταρτο χρόνο της τυπικής έναρξής του, ενώ και το ζήτημα των «κόκκινων» δανείων υπονομεύει κάθε αναπτυξιακή προοπτική. Συνακόλουθα, η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αναλάβει την «ιδιοκτησία» των μεταρρυθμίσεων που καλείται να εφαρμόσει αλλά ούτε και να προωθήσει δικές της. Άλλωστε, το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο που θα έπρεπε στο πλαίσιο των μνημονιακών μας υποχρεώσεων να έχει οριστικοποιηθεί από τον προκάτοχο του κυρίου υπουργού, ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, ακόμη αναμένεται.

Στην πραγματικότητα, οι φορολογικοί συντελεστές αυξάνονται προκειμένου να καλυφθούν οι χαίνουσες «τρύπες» στα δημοσιονομικά της χώρας, καθώς η κυβέρνηση αγωνίζεται να αφήσει το σκέλος των δημοσίων δαπανών απείραχτο. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εξαρχής πολιτικά επιλέξει να αφαιμάξει κάθε διαθέσιμο πόρο της οικονομίας, προκειμένου να διασώσει κάποιες από τις πλέον προσοδοθηρικές και πελατειακές όψεις της ελληνικής οικονομίας. Με τη φοροδοτική δυνατότητα των Eλλήνων πολιτών, όμως, να έχει πλέον εξαντληθεί, η κυβέρνηση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στο αναποτελεσματικό εργαλείο της δημοσιονομικής πολιτικής. Απαιτούνται ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων στο θεσμικό πλαίσιο της οικονομίας που θα διαμορφώσουν ένα φιλικό προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλον με στόχο την ανάληψη φιλόδοξων και μακρόπνοων επενδυτικών πρωτοβουλιών. Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε την οικονομική λογική, υποθηκεύοντας την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας χάριν των εφήμερων πολιτικών σχεδιασμών μας.

Οι περισσότεροι συμπολίτες μας σήμερα πιστεύουν ότι η οικονομική πολιτική που ακολουθείται είναι μονόδρομος. Εάν, όμως, είναι απαραίτητο να υπάρξει πολιτική αλλαγή εντός του 2017, είναι ακριβώς διότι η πρόταση της Ν.Δ. είναι ιδεολογικά σε άλλη κατεύθυνση από αυτήν που εφαρμόζεται σήμερα. Η Ν.Δ. βαθύτατα πιστεύει στην άμεση εφαρμογή δομικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος, στη δικαιοσύνη, και, βεβαίως, στην οικονομία. Ο στόχος προσέλκυσης επενδύσεων και η ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι για εμάς όρος επιβίωσης της Ελλάδος εντός του ευρώ. Η κατάσταση, για παράδειγμα, που βρίσκεται η επένδυση στο Ελληνικό –15 Ιανουαρίου κινδυνεύει να χαθεί η εγγυητική– οι θεατρινισμοί με την επένδυση του Ελληνικού Χρυσού, οι καθυστερήσεις που υπάρχουν με την Cosco, έστειλαν στους επενδυτές, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα διαθέτει μια ιδεοληπτική κυβέρνηση, η οποία, παρά την πίεση των δανειστών, δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα και σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης υπονομεύει την επιχειρηματικότητα και ποινικοποιεί το κέρδος.

Η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν πλήρη αίσθηση του χρόνου. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να χάσει ούτε μία μέρα. Κάθε 24ωρο που περνάει η ανταγωνιστικότητά μας μειώνεται και η οικονομία βυθίζεται βαθύτερα στο τέλμα. Αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά. Υπάρχει, λοιπόν, άλλος δρόμος.

 
Μία σύντομη «συνταγή» για την αρχή του τέλους!!! ...της Ρένας Καλλέργη
News - Απόψεις
Πέμπτη, 29 Δεκέμβριος 2016 20:17
Μία σύντομη «συνταγή» για την αρχή του τέλους!!!
.... της Ρένας Καλλέργη
152
 
"Κάνε την επόμενη κίνηση...και μετά κάνε την σωστή κίνηση"!!! Κάπου το διάβασα και μου έμεινε και μου άρεσε και με προβλημάτισε και μου έβγαλε βιασύνη και απειλή... Θα μου πείτε... μα γιατί μας το γράφεις Kυρά μου? Τι μας αγχώνεις?  Και θα σας πω... ότι ναι, σας το γράφω γιατί θέλω να μοιραστώ μαζί σας, τις σκέψεις μου, τον θυμό μου για όλα όσα γίνονται και δεν γίνονται γύρω μας και πάνω απ'όλα τα πιστεύω μου. Και αν δεν κάνω τις κινήσεις μου και δε τις σωστές, τι θα γίνει? 
Και ποιες είναι οι σωστές δηλαδή?  Υπάρχει εγχειρίδιο του σωστού και του λάθους?  Όχι, όποιος το έχει να μου το στείλει και εμένα, σας παρακαλώ πολύ!!! 
 
Το δικό μου το σωστό μπορεί να είναι το δικό σου λάθος και αντίστροφα, τόσο απλά. Κάθε λίγο και λιγάκι, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε μια νέα «Αμερική» στο κεφάλι μας και αν εμείς την βρήκαμε και ο διπλανός μας όχι και δεν μπορούμε να τον πείσουμε για το αντίθετο, τότε ξεκινά το σταύρωμα του, οριζοντίως και καθέτως... γιατί είμαστε άριστοι στα «σταυρόλεξα» των άλλων. Ξεχνάμε όμως τις βασικές λέξεις, τις πιο όμορφες και τις πιο απλές, όπως: κατανόηση, υπομονή, αγάπη, σεβασμός, ψυχραιμία, ηρεμία, αποδοχή. Θα μείνω λίγο στην τελευταία γιατί γεμίζει το μυαλό μου και την ψυχή μου. Ναι, αποδοχή του εαυτού μας στον ίδιο μας τον εαυτό και εννοείται και στους άλλους. Αποδοχή των άλλων από εμάς...καταλαβαίνω πως δεν θα τους δεχτούμε και όooooλους γιατί μετά θα παίξουμε τους οσιομάρτυρες, μην φτάνουμε και σε υπερβολές. Αναφέρομαι στον βαθμό που μας ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε και μεγαλώνοντας μας ενοχλούν τα κουσουράκια τους... ίσως να ενοχλούν και τα δικά μας. Μήπως γιατί μεγαλώσαμε και εμείς? Μπορεί... Και λέω μπορεί, γιατί αν νιώθουμε ότι μας έχει συμβεί κάτι τέτοιο, λέω αν, ξεχάσαμε κάπου μέσα στα χρόνια το παιδί που κάποτε συμπορευόμασταν μαζί του. Αυτό το παιδί, που σήμερα σε έχει φίλο, αύριο δεν σε έχει και μεθαύριο σε κάνει κολλητό. Ανταλλάσει μαζί σου τάπες και αυτοκόλλητα και μπορεί να σου χαρίσει έντιμα και χωρίς δεύτερες σκέψεις το πιο ειλικρινές του χαμόγελο ή και την πιο δυνατή του μπουνιά.
taking-notes
Δεν θα αναλύσω την ψυχοσύνθεση των παιδιών, ούτε την δική μας, άλλωστε υπάρχουν ειδικοί για τέτοιες υποθέσεις. Θέλω όμως να φωνάξω δυνατά το παιδί που κάποτε υπήρξε μέσα μου, πλάι μου, σύμμαχος μου στα θέλω μου, στα όνειρα μου, στις πεποιθήσεις μου και πιο πολύ στην δύναμη που μου έδινε να πορευτώ χωρίς όρια, χωρίς δισταγμό, χωρίς δεύτερες και τρίτες φωνές στην κριτική των άλλων.  Με ματιά καθαρή, ζωηρή, αέρινη, ζωγραφισμένη με τα πιο όμορφα χρώματα της φύσης, με το πέπλο της αισιοδοξίας και της λάμψης για να κατακτήσω τα πιο τρελά μου όνειρα... Ναι, να ονειρευτώ ξανά και να πιστέψω ότι μπορώ και να προσπεράσω τα όποια εμπόδια. Και να θυμάστε ότι εμείς υπερτερούμε σε σχέση με τα παιδιά, λόγω ηλικίας φυσικά. Γιατί αυτά, έχουν άπλετο χρόνο να κάνουν τις δικές τους επιλογές, τις δικές τους κινήσεις, με γνώμονα την χαρά της στιγμής και ας μην είναι οι σωστές. Θα πράξουν τα δικά τους λάθη, ξανά και ξανά και εμείς, εννοείται ότι  θα είμαστε εκεί να τα ξανασηκώσουμε. Ενώ εμάς ποιος?  Εμάς λοιπόν, μιας και ο χρόνος δεν είναι πλέον και τόσο φιλαράκι μας και οφείλουμε στον εαυτό μας την ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ...κάνουμε  τα εξής:γυρίζουμε τον χρόνο τούμπα και τον ξεζουμίζουμε με τις εμπειρίες μας, βάζουμε την ωριμότητα μας μπροστά και ανακατεύουμε. 
 
Στην συνέχεια ρίχνουμε μία δόση τσαχπινιάς (θα γίνει πιο spicy...), συγκεντρώνουμε  την γρήγορη κριτική μας ματιά, (προς αποφυγήν  σύγκρουσης μας με τοίχο), βάζουμε μπόλικη γνώση και πιο πολύ αυτοπεποίθηση, σοφία για όσους έχουν αποθηκευμένη, (θα γίνει λίγο πιο flat βέβαια...), παίρνουμε λίγη αθωότητα από τα πανούργα παιδικά μυαλά, δύναμη, φαντασία, κέφι, (αυτά τα υπολογίζετε με το μάτι...) και τέλος για γαρνίρισμα, φοράμε τα χαμόγελα αισιοδοξίας  καταγράφοντας τις γλυκές μας ρυτιδούλες, που τόσο πολύ μισούμε να αγαπάμε.
 
 
Καλή επιτυχία με την «συνταγή» και εύχομαι ολόψυχα σε όλους, να πετύχει!!!
 kalergi
VERY HAPPY NEW YEAR
Ρένα Καλλέργη
 
 
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΩΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ: Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ
News - Απόψεις
Τετάρτη, 28 Δεκέμβριος 2016 13:04

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΩΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ: Η ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ

ΦΩΚΑΣ ΝΕΑ ΦΩΤΟ

Το μείζον ζήτημα της εγκατάλειψης του Κλειστού γυμναστηρίου Άρσης Βαρών στη Σταυρούπολη φέρνει στη Βουλή με ερώτηση του ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων Αριστείδης Φωκάς. Συγκεκριμένα, μετά και από ρεπορτάζ έγκριτης εβδομαδιαίας εφημερίδας της πόλης, αποκαλύπτεται πως ένα έργο που στοίχισε στον κρατικό προϋπολογισμό, στους Έλληνες φορολογούμενους, 2,8 εκατομμύρια ευρώ δεν λειτούργησε ποτέ, με αποτέλεσμα ένα γυμναστήριο που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη δυτική Θεσσαλονίκη να ρημάζει αναξιοποίητο. Εξαιτίας μάλιστα των φθορών του χρόνου αλλά και των κλοπών υλικών που έχουν σημειωθεί, υπολογίζεται πως απαιτούνται τουλάχιστον άλλα 150.000 ευρώ για τις απαραίτητες επισκευές που πρέπει να γίνουν. Ο κ. Φωκάς προτείνει, αφού γίνουν οι εργασίες που απαιτούνται, να αναλάβουν το κόστος συντήρησης του Γυμναστηρίου οι Ομοσπονδίες Πάλης, Άρσης Βαρών και του μη Ολυμπιακού Τάε-Κβον-Ντο, ώστε οι αθλητές τους να βρουν, επιτέλους, μια μόνιμη στέγη και ρωτά τον αρμόδιο Υφυπουργό Αθλητισμού το αυτονόητο, για ποιους λόγους δεν παραδόθηκε ποτέ προς χρήση ένα έργο που ξεπέρασε μάλιστα κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό και γιατί δεν υπήρξε αποτελεσματική φύλαξη ώστε να προστατευτεί η δημόσια περιουσία από τους πλιατσικολόγους. Σε σχετική δήλωση του ο κ. Φωκάς σημειώνει: «Η κοινή λογική έχει βγάλει διαβατήριο και έχει φύγει εδώ και καιρό από τη χώρα αυτή. Ένα έργο 3 περίπου εκατομμυρίων ευρώ ρημάζει και κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων που υποφέρουν από τα αλλεπάλληλα χαράτσια. Εύχομαι και ελπίζω ο νέος υφυπουργός Αθλητισμού να δώσει λύσεις».

 

Προς: Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού

Θέμα: Κλειστό παραμένει εδώ και μία δεκαετία γυμναστήριο που κόστισε 2,8 εκατομμύρια ευρώ

 

Το Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Σταυρούπολης δημοπρατήθηκε το 2000 με αρχικό προϋπολογισμό €1.000.000· στη συνέχεια εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Αθλητικών Υποδομών «Ελλάδα 2004» με προϋπολογισμό €2.477.000· ολοκληρώθηκε πριν από μία δεκαετία περίπου και η κατασκευή του κόστισε €2,8 εκατομμύρια· μέχρι σήμερα δεν έχει λειτουργήσει ποτέ.

Στις 2 Φεβρουαρίου του 2012, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού πραγματοποίησε τη διοικητική παραλαβή του έργου, με δύο παρατηρήσεις: δεν είχε γίνει έλεγχος της ηλεκτροτεχνικής εγκατάστασης· και το γυμναστήριο παρουσίαζε φθορές λόγω της εγκατάλειψης και προβλήματα στεγανοποίησης, καθώς αρκετές φορές οι βοηθητικοί χώροι του είχαν πλημμυρίσει.

Επειδή οι κλέφτες και η αχρησία επιδεινώνουν κάθε μέρα που περνάει την κατάσταση του σταδίου και εκτιμάται πως αυτήν τη στιγμή μόνο για τις επισκευές θα χρειαστούν €150.000. Επειδή τα λειτουργικά κόστη δε θα ξεπερνούν τις 10.000-15.000 ευρώ ετησίως, ποσό το οποίο μπορούν να καλύψουν από τους προϋπολογισμούς τους οι ομοσπονδίες Πάλης, Άρσης Βαρών και του μη Ολυμπιακού Τάε-Κβον-Ντο, χωρίς έξτρα χρηματοδότηση.

Επειδή τα βαρέα αθλήματα δεν έχουν μόνιμη στέγη στη Θεσσαλονίκη και οι αθλητές για να προπονηθούν αναγκάζονται να μετακινούνται σε διάφορα στάδια όλου του νομού, όπου υπάρχουν κενές ώρες.

Ερωτάται η αρμόδια υπουργός:

1. Για ποιο λόγο το κόστος κατασκευής του γυμναστηρίου υπερέβη κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό;

2. Γιατί ένα έργο που κόστισε εκατομμύρια ευρώ δεν παραδόθηκε ποτέ προς χρήση; Προτίθεται να προχωρήσει στην απόδοση των σχετικών ευθυνών;

3. Θα μεριμνήσει ώστε να εκτελεστούν άμεσα όλες οι απαραίτητες εργασίες για την αποκατάσταση του σταδίου, πριν ο χρόνος προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή;

4. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική φύλαξη των εγκαταστάσεων του σταδίου; Ποιος φέρει την ευθύνη για την ελλιπή φύλαξη και τις επανειλημμένες κλοπές (κυρίως μετάλλων) των περασμένων ετών;

5. Προτίθεται να μεριμνήσει ώστε να παραδοθεί το γυμναστήριο άμεσα προς χρήση στις τρεις ομοσπονδίες που εξέφρασαν το σχετικό ενδιαφέρον;

 

Ο ερωτών βουλευτής

Αριστείδης Χ. Φωκάς

Β’ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης

Ένωση Κεντρώων

 


Σελίδα 1 από 196

ATTICANEWS.GR στο Facebook

Powered by Jasper Roberts - Blog
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση